5

♥UPEWNIJ SIĘ ŻE PRZECZYTAŁAŚ/EŚ POPRZEDNI ROZDZIAŁ!
DODAŁAM DWA DZISIAJ!♥
-Przypomnę sobie.-powiedział. Chciał usiąść na rogu mojego łóżka, przeszkadzały mu nogi. Nie odsunęłam ich.

-Okay. To cześć.-odparł wychodząc z pokoju. W końcu sama. Zjadłam tosty z serem i po przeczytaniu książki odpłynęłam.

Obudziłam się o ósmej. Zeszłam na śniadanie w tym nieładzie. Podsłuchałam rozmowę Cioci z jej dziećmi. -Bądźcie dla niej wyrozumiali. Przeżywa bardzo trudny okres jej życiu i...-tutaj weszłam.     -Nie gryzę. Nikt i nic nie musi mnie traktować lepiej.-uśmiechnęłam się i usiadłam przy stole. Po 15 minutach byłam już po śniadaniu.

-Emy, idziemy z mamą na zakupy, idziesz z nami?

-Nie dzięki. 

-Czemu?

-Nie mam pieniędzy. 

-Przecież jesteś teraz tak jakby moją córką! No chodź!!

-Nie przepadam za zakupami.-skłamałam. Bardzo lubię chodzić po sklepach i wydawać tam pieniądze. No niestety. Wróciłam do siebie. Telefon był naładowany. Sięgnęłam więc po niego i włączyłam go. Czekała na mnie jedna wiadomość. Od nieznanego.

Myślałaś że jak wyjedziesz do innego kraju to nie znajdziemy cię? Mylisz się. Nigdy przed nami nie uciekniesz. Zapłacisz te pieniądze albo przyjdziemy do ciebie. Przypomnę 5 tysięcy. Dajemy ci 2 tygodnie.

Co mam teraz zrobić? Nie chcę abym żyła w strachu. Muszę pomyśleć. Po około godzinie miałam w głowie dwie opcje. Kradzież lub narkotyki.  Nie chcę okradać Deviresów. Pozostało to... Przebrałam się i po porannej rutynie wyszłam.

Nikogo nie było na dole prócz Leo.
-Gdzie idziesz?-palnął. Nie odpowiedziałam. Ubrałam buty i wybiegłam. Gdzie mogą sprzedawać takie cholerstwo? Myślę że pod jakimś centrum. Poszłam do wyznaczonego miejsca. Na ławce siedziała jakaś dziewczyna w dresach. Pomyślałam że ona może sprzedawać. No dobra...
-Cześć...-popatrzała na mnie odrażającym wzrokiem.
-Chciałabym...
-Kupić?
-Narkotyki... Ale sprzedawać.-zaśmiała się
-A co? Na ciuszki nie starcza? Haha!
-Nie... Mam inny problem... Muszę szybko zarobić.-odparłam
-Porozmawiam. Bądź tu jutro o 10.
-Dziękuję!-przytuliłam ją. W bluzie poczułam saszetki. Dziewczyna odepchnęła mnie.
-Ogarnij się! Zaraz się rozmyślę!
-Przepraszam, już idę.-jak powiedziałam tak zrobiłam.

4

Po rozmowie poszłam do siebie do pokoju. Zaczęłam się rozpakowywać. Wszystkie moje rzeczy przełożyłam do szafek i małej łazienki. W tym czasie rozładował mi się telefon. Chciałam sprawdzić facebook'a. No dobra... Wejdę na laptopa. Zalogowałam się. Miałam bardzo dużo powiadomień, prawie 60. Były to jakieś posty. Weszłam na jeden. O nie...To linki z jakiś portali plotkarskich. Zdjęcia z dopiską: Nowa dziewczyna Deviresa to Emily? Oni mnie znajdą, to jest pewne... Byłam wściekła. Zaczęłam płakać i wrzeszczeć na całe gardło. Łzy płynęły mi strumieniami. Ja się ich tak przerażająco boję... Victoria i sam Devires przyszedł na górę. Uspokajali mnie. Kobieta powiedziała że wszystko będzie dobrze a on mnie przytulił. Wtuliłam się w niego i schowałam twarz w ramię. Tamte czasy powróciły. Czuję się jakbym znów była tą zakochaną smarkulą. Niestety musiałam wyjechać. Mieliśmy być na zawsze. Przez pierwsze dni kontaktowaliśmy się przez internet. Skype, Messenger... Był taki... Inny. Później usunął wszystkie konta i pewnie założył nowe. Znienawidziłam go. Po prostu mnie olał. Pewnie znalazł sobie nową zabawkę.
-Już?-zapytał po paru minutach. Jak on jeszcze może?! Wstałam i wyszłam z pokoju. Udałam się do łazienki. Stanęłam przed lustrem i popatrzałam na siebie.

-Muszę być silna.-powiedziałam do siebie. Otarłam łzy. Wzięłam prysznic. Szukałam pidżamy, którą jak się później okazało zostawiłam w szafce. Okryłam się ręcznikiem i wyszłam z pomieszczenia. W drugim pokoju czekał Leo. Nie zwróciłam na niego uwagi tylko wróciłam do łazienki. Przebrałam się i spięłam włosy w kucyk.

Wróciłam i usiadłam na łóżku. Szukałam książki do czytania.
-Mama dała kolację...-położył talerz na szafce. Przytaknęłam.
-Ja... Co się stało?
-Naprawdę nic nie pamiętasz? Myślałam że jesteś inny.-powiedziałam i obróciłam się na drugi bok.

3

KLIK ♥

-O co ci chodzi?
-O nic. Tak tylko powiedziałam.-odparłam i skręciłam w uliczkę. I już byliśmy pod motelem. Skręciłam do recepcji. Chłopak stał za mną.
-Nazwisko?
-Nowakowska.-odparłam. Chłopak dziwnie na mnie spojrzał. Może mu sie przypomniało. Nie. Przecież zmieniłam nazwisko.
-Co?-spojrzałam w jego stronę
-Nazwisko... Takie...
-Nie stąd? Taak. Jestem Polką.-chłopak uśmiechnął się porozumiewawczo i poszedł pod windę. Po zabraniu kluczyka i zamienieniu paru słów z recepcjonistką dołączyłam do niego. Chwilę później byliśmy już w pokoju. Zabrałam walizkę... Leo wyrwał mi ja i przez chwilę się szarpaliśmy. Nie będę dawać moich rzeczy jakiemuś Bamowi (hahahahahaha!! xddd) czy jak to tam... Ostatecznie chłopak wygrał. Ile bym dała za taką siłę którą mają faceci... Przy recepcji oddałam kluczyk. Na całe szczęście nie musiałam płacić za pokój, miałam już uregulowane. Przeszliśmy przez wejście i zatrzymaliśmy się. Spojrzałam na niego pytającym wzrokiem.
-Zamówię taksówkę.
-Przecież wezmę tą walizkę skoro nie chce ci się jej nosić!-kłóciłam się. Zaczęło mi się robić zimno. No dobra. Przetrwam to. Włożyłam ręce do kieszeni. Nagle zza rogu wybiegło stado jakiś dziewczyn. Wrzeszczały imię Leo i śpiewały jakieś piosenki. Spojrzałam na chłopaka.
-Bambinos. Moje fanki.-aha? Jakie fanki? Jesli taki chłopak ma fanki to ja powinnam być najbardziej znanym człowiekiem na świecie! Ile razy w tygodniu masz takie najazdy? 5? 6? Ale ale! Za nimi były reporterzy z kamerzystami! Niee! Oni nie mogą mnie znaleźć! Odskoczyłam szybko na bok.
-Schowaj mnie!-wrzasnęłam. Spojrzał na mnie jak na idiotkę. Oddał mi swoje okulary i popchnął mnie w stronę drzwi wejściowych. Pobiegłam tam i usiadłam za kwiatkiem. I co z tego że ludzie patrzą się na mnie. Ważne że kamery mnie nie zobaczą. Po około 30 minutach Leo wrócił.
-Co to było?-zapytał i podał mi rękę. Chciałam ją złapać ale... Nie mogłam. Wstałam sama.
-Widzieli mnie?-zapytałam i uśmiechnęłam się.
-No... Ehmm... No tak. Ale tylko trochę...
-COO?! -co jak mnie znajdą? Ehh.
-Kim ty właściwie jesteś dla tych dziewczyn?
-Zazdrosna?-zapytał, spojrzałam na niego wrednie-doobraa. Jestem Leondre Devires, raper śpiewający w duecie z Charliem...- nagle usłyszałam podjeżdżający samochód. Taxi. No dobraa... Poszliśmy do taksówki. Przez całą drogę chłopak opowiadał a  moje ręce trzęsły się. Byłam zdenerwowana. Wybiegłam z niej jak porąbana i udałam się do ''mojego'' domu. Leo odłożył walizkę i gdzieś poszedł. Matilda była u koleżanki a James u kolegi. No więc zostałam sama z Victorią. Kobieta siedziała w fotelu przekryta kocem z herbatą i książką. Kiedy mnie zobaczyła uśmiechnęła się. Dosiadłam się do niej. Zaczęłyśmy rozmawiać. Powiedziała że nic o mnie nie wie i muszę opowiedzieć swoją historię. Przyszło mi to niechętnie. Zwierzyłam jej się z wszystkiego.

2

KLIK- wysłuchaj fajnej muzyczki ♥

Po paru minutach dojechałyśmy.

-Nie miałaś żadnych walizek?-upss...

-No... Zostawiłam w hotelu...

-Po obiedzie pojedziemy dobrze?-przytaknęłam. Weszłyśmy do holu. Od razu wiedziałam że będzie tu pięknie. -A tak w ogóle jestem Victoria.-podała mi rękę. Uścisnęłam ją.

-Emily ale w szkole mówili na mnie Cassie.-uśmiechnęłam się. Na mój głos przyszła do nas dziewczynka i wysoki chłopak. Byli zdziwieni gdy mnie zobaczyli ale się uśmiechali.

-Mamo?-zapytała młodsza

-To Cassie. Będzie z nami mieszkać. Szukała pracy z noclegiem a ja jej zapewniłam to za darmo.

-Za darmo?-powiedział chłopak

-Tak. Ty mi w niczym nie pomagasz więc przyda się jakaś para rąk do pomocy.-był trochę zdenerwowany ale nie przestawał się uśmiechać. Poszłyśmy do kuchni. Okazało się że młodsza dziewczynka to Matilda. Jest bardzo miła, podobno rapuje czy coś. Starszy nie przedstawił się.

-Mamo! Gdzie jest Leo?- Leo? Przecież Leo był też w kawiarni.

-Co za zbieg okoliczności! Spotkałam dzisiaj jakiegoś Leo w kawiarni.

-Poszedł po kawę. Za chwilę powinien być. Później pójdziecie po walizki.-odparła Victoria.

-Okay.-przecież to może być ten Leo z kawiarni! Co ja teraz zrobię? -A może poszłybyśmy po walizki teraz...

-Dlaczego tak nagle zmieniłaś zdanie?

-No... Trochę mi zimno aaa.. A tam mam bluzę-palnęłam. 

-Córciu możesz przynieść jakąś bluzę od Leo, Cassie? Będzie trochę za duża ale może być...-w tym momencie drzwi się otworzyły. Nieeeee..... Wyszedł on. 

-Mamo nie uwierzysz co się stało w kawiarni!-wrzasnął i popatrzał w róg kuchni gdzie siedziałam. Uhh...

-Wiedziałem że cię znajdę.-powiedział. Uśmiechnęłam się.

-To Emily.-nie chciałam poprawiać że Cassie. Nienawidzę mojego imienia. Jest takie... Nijakie, normalne. Chciałabym mieć takie wystrzałowe imię jak Katrine czy Hope. A mama nazwała mnie po prostu Emily. No więc wymyśliłam sobie Cassie. Takie fajne przezwisko. 

-Leo przyniesiesz Emy jakąś bluzę?-chłopak złapał mnie za nadgarstek i pociągnął do góry. Niechętnie z nim poszłam. Zaprowadził mnie do jego pokoju. No ma tu lekki bałagan ale da się znieść. Zaczął grzebać w szafie i wyrzucać wszystkie ubrania na ziemię. W KOŃCU (!) podał mi bluzę. Taką jakąś szarą z kapturem.

-Sorry za syf. Nie wiedziałem że będziemy mieć gości... Właśnie! Co ty tu robisz?-wytłumaczyłam mu wszystko. Że jego mama mnie przygarnęła tak po skrócie. Później on się cieszył że będzie mieć pod swoim dachem koleżankę. Zaprowadził mnie do tego wolnego pokoju. No jest w miarę. Rozejrzałam się po nim trochę. Nagle Leo pokazał się w progu.
-Nawet spoko co nie?-odparł podpierając ścianę. Usłyszeliśmy krzyk z dołu. Obiad. Pobiegłam na dół i dosiadłam do stołu. Przyszedł Joseph. Skrzywił się na mój widok.
-Usiadłaś na MOIM miejscu.-akcentował. Wstałam i szukałam wolnego miejsca. Obok Leo. No nie! Nie chcę się z nim zadawać! Wydaje się taki dziwny...  Ostatecznie usiadłam obok niego i zaczęliśmy jeść. Po 30 minutach skończyliśmy. Podziękowałam i poszłam na korytarz.
-A ty co robisz?-zapytała Victoria
-Idę po walizkę.
-Leo! Pomóż koleżance!-chłopak wstał i wybierał się do wyjścia
-Nie naprawdę, poradzę sobie.-nalegałam. Ostatecznie Leondre poszedł ze mną. Przez całą drogę miałam słuchawki w uszach. Dlaczego on?! Mogłam iść do zwykłej rodziny bez tego zakochanego w sobie typa! Chłopak wyciągnął jedną słuchawkę z mojego ucha.
-Skąd jesteś?- spojrzałam na niego złowrogo.
-Nie-ważne-odparłam wkurzona.
-Ej! Co ja ci zrobiłem?
-Wiem jaki jesteś!
-Skąd niby?
-Mam swoje tajemnice.'

-------
Hej!
I jak przed leci początek weekendu? Mi świetnie.
Wgl to nie umiem pisać takich notek. Nie wiem o czym xdd
Dzisiaj dzień pewnie spędzę na działce -.-
Muszę kończyć bo komputer się rozładowuje!!
Paa!

1 https://www.youtube.com/watch?v=kSFvv11RSMc

Grzebałam w torebce szukając portfela. Trafiłam na bardzo niemiłą ekspedientkę. Zaczęła po mnie krzyczeć.
-Przyszłaś do sklepu bez pieniędzy?! Kolejkę zatrzymujesz!-wtrącił się tu jakiś brunet. O nie. To on... Poznałabym go na kilometr. Od razu się uciszyła i przeprosiła. Dodał mi się do kawy.
-Dziewczyna ma dzisiaj ciężki dzień. Niech Pani nie będzie taka.
-Przepraszam Panie Leondre...-odparła wstydliwie i podała mu dwie cappuccino. Może się pomyliłam? To chyba nie jest on. Udałam się szybko do wyjścia.
-Poczekaj!-krzyknął i przybiegł do mnie. Niee! Nie chcę znów z nim zaczynać!Udałam że nie zwróciłam na to uwagi i poszłam dalej. Ten jednak nie dawał za wygraną. Nie zwróciłam na niego uwagi i poszłam dalej.
-Jesteś mi to winna!-wrzasnął. Odwróciłam się więc i powiedziałam do niego po polsku że nie mówię po angielsku.
-Masz wpisz tutaj.-pokazał na ekran telefonu, na tłumacza. Ughh...
-Co chcesz?-zapytałam w prost.
-Poznać dziewczynę której dołożyłem się do kawy.
-Nie dzięki.-rzuciłam i oddaliłam się od niego.
-Co jest nie tak?-zawróciłam i wepchnęłam mu kawę do rąk.
-Udajmy że nic nie zaszło okay?-palnęłam.
-Ale dlaczego?-odeszłam od niego na dobre. Mógł mi chociaż oddać kawę bo chce mi się spać. Dobra... Trzeba poszukać jakiejś pracy, najlepiej z noclegiem. Poszłam więc do drukarni i poprosiłam o wydrukowanie ulotek. Zapłaciłam kartą. Wypłaciłam wszystko co miałam. Zostało mi zaledwie kilka groszy. Trzeba ryzykować. Wróciłam się i zaczęłam rozdawać ulotki. Zatrzymała mnie pewna brunetka.
-Ila ty masz lat?-zapytała z promieniującym uśmiechem
-No... 15.-odpowiedziałam niechętnie.
-I jesteś tu bez rodziców?
-Bierze mnie pani czy nie?-odparłam chamsko brzmiało to jakbyśmy uczestniczyli w handlu ludźmi -Przepraszam ja...
-Dobrze, dobrze. Możesz u mnie zamieszkać. Mam wolny pokój więc bez problemu cię tam wpuszczę.  Będziesz wypełniać drobne obowiązki domowe. Mam parę dzieci ale o nim dowiesz się później. Nie musisz za nic płacić.
-Dlaczego pani to robi?
-Lubię pomagać.-zabrała mnie do auta. Pojechałyśmy do wielkiego pięknego domu...

-------------------
Hej!♥
I jak się wam zaczął weekend? ♥
Ja powiem że świetnie bo dostałam piosenki na tabulaturę na gitarę ♥
a to lubię najbardziej! Dziś prawie nauczyłam się Cups Song więc jest oki.♥
 Mieszka ktoś z was w Siemianowicach?♥
Jak tak to skontaktujcie się ze mną mailowo, (macie w zakładkach czy jak to tam) pliss ♥
Macie jakieś pasje? Typu siatkówka, książki, gitara itp? Napiszcie na dole!♥
Moimi są gitara, książki, śpiew (gdy jestem sama w domu bo fałszuje xdd), psy, muzyka i ♥
od niedawna wolontariat. Oj dużo tego xdd♥
A teraz informacje:♥
Zamiast takich tytułów typu jakiś cytat będzie link do piosenki która krąży mi po głowie, klikniecie i posłuchacie chwilę :x ♥
No to ja już kończę!♥
Do piątku!♥
Paaa!♥
P.S. Megga was przepraszam że wczoraj nie opublikowałam ale zapomniało mi się :x

Prolog

Tym razem obudził mnie jakiś facet.
-Już jesteśmy.-oznajmił. Wstałam więc i po złożeniu koca wyszłam z busa. Ziewając poszłam prosto przed siebie. Zostałam obudzona o 6 rano, nie byłam zbyt ogarnięta. Usiadłam na ławce. Zerknęłam do kieszeni w której było schowane 300 złotych. Nie miałam się gdzie podziać więc znalazłam w telefonie jakiś motel. Udałam się tam i spędziłam w nim cały dzień.


Następnego dnia wyszłam z dotychczasowego domu.

Udałam się na miasto. Miałam zamiar trochę poznać moje nowe miasto. Poszłam tam spacerkiem, było to jakieś 700 metrów od motelu. Na miejscu zachciało mi się kawy. Udałam się więc do kawiarni. Zamówiłam i miałam czekać aż mnie wezwą. Po paru minutach usłyszałam mój numer. Podeszłam do lady.
-2 funty.- powiedziała ekspedientka. Upss... Zaczęłam grzebać w torebce, w kieszeni miałam tylko 1.

-------------
Hej Bambinos!♥
Jestem Klaudia (co już pewnie wiecie) i zaczęłam pisać moje już 3 fanfiction.♥
No i jak się podoba? Lepsze od tamtego? ♥
Ogólnie no to jeśli wolisz czytać na wattpadzie to właśnie dla ciebie♥
zaczęłam tam pisać! Cieszysz się? Jeszcze go nie ogarniam ale powoli się uczę.♥
Ogólnie no to rozdziały na dzień dzisiejszy będą pojawiać się: .....♥
W PIĄTKI I SOBOTY!!♥
Może to czasem ulec zmianie ale myślę że jest oki.♥
Kiedyś były one codziennie ale wtedy rozdziały nuudne i nieciekawe.♥
Dzięki 2 dniom w tygodniu rozdziałki będą lepsze♥
No to ja już kończę!♥
Do soboty!♥

LBA

Hej!
Najpierw informacje! ♥
Jestem Klaudia i pewnie jesteś tutaj przez stare ff.
No więc zaczynam TO coś od LBA od Bam moim życiem którą baardzo serdecznie pozdrawiam i promuję miśka!! Jeśli wolisz czytać na wattpadzie to tam też zapraszam!! Link będziecie mieć w tych zakładkach obok!!
Teraz aktualnie nic tam nie ma ale za jakiś czas z pierwszym rozdziałem tu będzie też tam!!

A teraz LBA OD Bam moim życiem !!

1. Gdzie chciałabyś mieszkać?
W Anglii. Uczę się angielskiego i mam zamiar tam znaleźć pracę i tam zamieszkać.
2. Jaka wychodzi ci średnia ocen? #kujonizacja
Uuu... Nie chcę mi się liczyć kujonku! Kiedyś to uzupełnię więc zostawiam symboliczne 3 kropki  ...
3. Na kogo koncert byś chciała pójść? 
BaM Baby!
4. Czy chciałabyś chodzić z Bad Boyem??
5. Twój ulubiony blog...
6. Jak trafiłaś na mojego bloga?

No nie wiem. Z takim kujonem to średnio. Z takim który siedzi w więzieniu to w życiu! Ale marzy mi się taki zwykły miły, szalony, przebojowy, romantyczny chłopak akceptujący mnie ♥
Twój i Domasii ♥
To było tak dawno że nie pamiętam. Ale pewnie z komentarzy Miś.
7. Czy zmieniłabyś coś w moim blogu?
Prowadzę teraz nowego a w starym to te szybko rozkręcające się sytuacje xdd
8. Czy chciałabyś doznać internetowej przyjaźni lub miłości?
Dziewczynko nie wiem czy wiesz ale ty jesteś jakaś taka... JAK JA (o!) I chcę się z tb poznać. Wpadaj na pocztę i podawaj Fb!